Verhaal 1Verhaal 2Verhaal 3Verhaal 4

Ter ere van het jubileum worden er in 2021 verhalen en foto’s verzameld voor een boek. Op de website van De Rietschoot en in de Coedijcker Ban wordt maandelijks alvast een tipje van de sluier opgelicht…

Hans Blom wilde altijd graag beheerder worden, al wist hij niet precies wat het inhield. Het hinderde hem niet om op de baan in De Rietschoot te solliciteren en na een geanimeerd gesprek werd hij aangenomen.
‘Ze hadden met man en macht dat nieuwe ontmoetingscentrum neergezet, een prestatie van jewelste, en toen namen ze mij aan: een onervaren beheerder. We hadden geen plan en we hadden geen missie. We hadden helemaal geen idee hoe de omslag van een verenigingsgebouw naar een ontmoetingscentrum gestalte zou moeten krijgen. Het gebeurde gewoon en ik werkte me drie slagen in de rondte. Ik was enthousiast en welwillend en het bestuur was dat ook, maar we waren amateurs. Later besef je dat nog veel beter.’

Geen Koedijker
Mensen in zijn omgeving dachten dat hij nooit tussen de ‘eigenzinnige Koedijkers’ zou komen, omdat Hans geen Koedijker was. ‘Dat heeft voor mij nooit gespeeld. Ik was dertig, een makkelijke, open jongen en ik ben een Texelaar. Ik denk dat ik daarom zo´n dorpsgemeenschap en plattelandsmentaliteit wel goed aanvoel. ´Doe maar normaal. Niet moeilijk doen.´ Koedijkers kijken aanvankelijk de kat een beetje uit de boom, maar als het dan goed is, is het ook goed. Ik heb altijd warmte gevoeld.’

Het de mensen naar de zin maken
Hans vertelt dat hij een ‘geweldige leuke tijd’ heeft gehad bij De Rietschoot. Hij was de spin in het web en moest openstaan voor iedereen. Die rol was hem op het lijf geschreven.
‘Ik vond het leuk om het de verenigingen naar de zin te maken en ook om nieuwe bewoners gastvrij te ontvangen. Ik heb dingen goed gedaan in die tijd, maar natuurlijk ook fouten gemaakt. Mijn eerste bruiloft liep bijvoorbeeld helemaal uit de hand, want ik had te weinig personeel ingezet. De administratie was niet mijn sterkste kant én ik nam teveel hooi op mijn vork. Op een zeker moment zei mijn vrouw: ´Hans, het wordt te gek. Je bent dag en nacht voor De Rietschoot bezig en aan je gezin kom je niet toe.´
Mijn opvolger verdween al gauw van het toneel wegens ziekte. Daarna kwam Ronald van Schoorl. Hij heeft het mijn inziens veel beter gedaan. Mijn indruk was dat hij zakelijk was en zijn grenzen stelde. Hij was een man met ervaring en visie en kon het bestuur vertellen hoe het moest. Dat was precies wat De Rietschoot nodig had.’

Een écht ontmoetingscentrum
De Rietschoot betekende in die tijd heel veel voor Koedijk, heeft Hans ervaren. ‘Koedijk pronkte graag met het nieuwe gebouw. In het oude verenigingsgebouw paste één vereniging per avond, in De Rietschoot kwam je elkaar tegen. De gemeenschap was al hecht, maar in De Rietschoot kwam er nog meer menging op gang. Ook met de bewoners die in de nieuwe wijken van de stadsuitbreiding kwamen wonen. Het was écht een ontmoetingscentrum. Als ik erop terugkijk, is het een van de leukste banen uit mijn carrière.’
Hans Blom kan aanstekelijk vertellen over zijn tijd als beheerder in De Rietschoot. Hij heeft nog een paar mooie anekdotes over zijn tijd bij De Rietschoot, maar die bewaren we graag voor het jubileumboek.